Los Castros´ La Palma Blog

Pino

2011-09-07T12:47:00.001+01:00

Naast de beroemde subtropische laurierbossen vind je wat hoger op de berghellingen van La Palma de bossen met de gigantische Canarische den, de pino. De meeste wandelaars kennen de pino als echte woudreus, waarvoor hoogtes van 30 meter geen uitzondering zijn. Maar op minder gunstige plaatsen waar deze boom ontkiemt kan hij ook een andere vorm hebben. Onder invloed van de schrale voedingsbodem en de wind ontstaan grillige bomen, die er af en toe meer uitzien als een struik of zelfs een bodembedekker, maar toch echt een pino zijn. Vooral de invloed van de wind is bij sommige exemplaren wel heel duidelijk zichtbaar, ze groeien vrijwel horizontaal. De sterksten weten zich te handhaven en groeien na jaren uit tot een echte, zij het wat iele en slordige boom. De afmetingen van hun majestueuze familieleden die hoger op de berg in de bossen groeien zullen ze echter nooit bereiken.

Geitenkaas

2011-08-29T14:06:00.001+01:00

Op La Palma wordt heerlijke geitenkaas gemaakt. Da´s niet zo moeilijk hoor, zo gebeurd. Manolo laat ons zien hoe het werkt.

1: Zoek een geit. De geiten op deze foto verstoppen zich, maar meestal zijn ze makkelijk te vinden. In het noorden kom je ze overal tegen, en als het tijd is om gemolken te worden komen ze maar al te graag te voorschijn.

2: Geit gevonden? Melk haar! Veel geitenhouders kunnen hun geiten ongeveer de helft van het jaar binnen melken. ´s Zomers grazen de geiten hoger op de bergen, waar het koeler en groener is. ´s Winters als het zo hoog kouder wordt zijn ze lager, in de warmere dalen. Als je dus geitenhouder bent die laag woont moet je in de zomer dagelijks je geiten op de berg opzoeken, woon je hoog dan ga je in de winter het dal in om te melken. De rest van het jaar melk je in de stal op je bedrijf,vooropgesteld dat je over een stal beschikt natuurlijk.

3: Laat de melk even staan, voeg stremsel toe en scheid de vaste stof van de vloeistof. Dat kan vast allemaal machinaal, maar hier wordt het nog veel met de hand gedaan.

4: Stop het spul in een vorm. Goed aandrukken

5: Beetje zeezout erop en dan in de koelkast. Klaar. De meeste kazen worden later nog licht gerookt. Elke kaasmaker heeft hiervoor zijn eigen werkwijze; Manolo rookt bij voorkeur met dennennaalden, die natuurlijk afkomstig zijn van de beroemde canarische den, de pino.
Zomer of winter, de geiten zijn het hele jaar lekker buiten. De stal is er voor het melken en om te schuilen voor de regen.

Spoorweg op La Palma

2011-07-16T17:29:00.001+01:00

Tijdens een wandeling in de buurt van Barlovento stuiten we midden in het bos op rails. RAILS? Op La Palma? Jawel, een smal spoortje maar, en aan de roestvorming te zien al heel wat jaren niet gebruikt, maar toch echt rails. Als we ze volgen komen we uit bij een verlaten waterpompstation. Iets verderop verdwijnt het spoortje in een soort grot.

Een galería, oftewel mijngang. Ooit uitgehakt in de harde rotsen. Niet voor goud, diamanten of steenkool, maar voor water. Misschien nog wel belangrijker dan goud, in ieder geval belangrijk genoeg om met veel bloed, zweet en tranen deze mijngang te hakken. Het spoortje werd gebruikt om het puin af te voeren.
Weer zo´n onverwachte vondst, nooit gedacht op La Palma nog eens een spoorlijn te zien.

Charco Azul

2011-07-08T22:58:00.001+01:00

Onze vorige bijdrage is al weer lang geleden, maar hier is eindelijk weer een nieuwe: Eindelijk, (wij zijn niet de enigen die soms lang op zich laten wachten) de zwembaden van Charco Azul zijn hersteld na de instorting (zie bijdrage juli 2010). Wie deze zomer La Palma bezoekt kan dus weer genieten van het natuurlijke golfslagbad. Vergeet niet om na het zwemmen een bezoekje te brengen aan het terras van restaurant Rompecabo, 2 minuten lopen vanaf het zwembad. Van dezelfde eigenaar die bij de instorting zijn bedrijf verloor. Hij heeft een hoop geld en energie in zijn nieuwe zaak gestoken en kan dus prima wat klandizie gebruiken. Veel plezier!

Cardón

2010-11-07T12:58:00.000Z

.Cardón is een grote cactussoort die je hier in het noorden veel tegenkomt tijdens wandelingen. Taaie planten, die zich weten te handhaven op plaatsen waar andere soorten zich niet thuis voelen. Het melksap dat tevoorschijn komt bij beschadiging van de plant is giftig, er wordt beweerd dat, wanneer je de pech hebt om het in je ogen te krijgen, dit kan leiden tot blindheid.
In de zomer zijn de koppen gevuld met rode zaaddozen. Als deze op springen staan is de minste aanraking voldoende om de zaden weg te schieten, soms wel meters ver. Na verloop van tijd bereikt een groep op deze manier een doorsnede van vele meters. Ook tegen steile rotsen ontkiemen sommige zaden, waardoor een zeer grillige plant onstaat.

2010-10-31T14:02:00.000Z

Ook op La Palma is het nu herfst. En al ziet de herfst er hier heel anders uit dan in Nederland, er verandert wel degelijk iets. Zo begint de dag af en toe met bewolking, die zich daarna met tegenzin door de zon laat verdrijven. Om dat grijze begin van de dag te ontlopen kun je de berg opgaan en de zonsopgang bóven de wolken ervaren. Van boven gezien ziet het eruit als een woeste zee van wolken, een beetje onheilspellend zelfs zoals alles er door opgeslokt lijkt te worden. Moeilijk, om je voor te stellen dat dat zo maar kan verdwijnen. Maar toch, naarmate de zon stijgt zie je de bewolking steeds dunner worden.

Piscinas de La Fajana 3

2010-10-24T18:26:00.000+01:00

Soms lopen dingen niet zoals je je had voorgesteld. Als je bijvoorbeeld wilt gaan zwemmen in de zeezwembaden van La Fajana is het niet onverstandig om eerst even op de getijdenkalender te kijken. Dat hadden we laatst dus níet gedaan, waardoor we werden verrast door het natuurgeweld aldaar. Onze handdoekjes konden in de auto blijven, zwemmen was onmogelijk. Ter compensatie konden we op het terrasje genieten van de woeste oceaan. Pilsje erbij, hapje erbij... Eind goed, al goed.

Begraven op La Palma

2010-09-10T15:47:00.009+01:00

´s Lands wijs, ´s lands eer. Dat geldt ook voor de wijze waarop men met zijn doden omgaat. Hier worden de meeste mensen na hun dood bijgezet in een nis in een muur. Het nisje wordt dichtgemetseld, waarna een gedenksteen geplaatst kan worden. Zo komen mensen die tijdens hun leven geen voet in een flatgebouw hebben gezet uiteindelijk toch nog in zo´n blokkendoos terecht. Net als een huis kun je zo´n nis huren, kopen en ook weer te koop aanbieden als je hem niet meer wilt. En er wordt voortdurend bijgebouwd om in de behoefte te voorzien.
Eigenlijk het tegenovergestelde van hoe het in Nederland gaat. Daar wonen veel mensen tijdens hun leven in een flatje,na hun dood huurt of koopt de familie een stukje grond voor het graf.

Juan Adalid 5

2010-09-02T16:42:00.000+01:00

Tot zo´n 25 jaar geleden werd in Juan Adalid suikerriet verbouwd voor de rumproduktie in Los Sauces. Irrigatie was noodzakelijk, suikerriet heeft heel wat meer water nodig dan er op La Palma in de vorm van regen valt. Er zijn dan ook heel wat meters irrigatiekanaal aangelegd destijds, wat een hels karwei moet zijn geweest. Met de suikerrietteelt verdwenen ook de mensen uit Juan Adalid, de natuur kon weer zijn gang gaan. En als je de natuur zo´n kans geeft wordt die natuurlijk niet onbenut gelaten. Op sommige plaatsen herinnert niets meer aan het feit dat hier ooit volop suikerriet geproduceerd werd. Ook de irrigatiekanalen moesten eraan geloven. Nu herinneren alleen nog wat vervallen restanten van terrasmuurtjes en irrigatiekanalen aan het rijke suikerrietverleden van Juan Adalid.

Jacht

2010-08-26T10:51:00.001+01:00

Augustus, start van het jachtseizoen op La Palma. De konijnen zullen er minder blij mee zijn, de honden des te meer. Zij kunnen nu eindelijk weer hun overtollige energie kwijt.
Je kunt tijdens je wandelingen op donderdag, zaterdag en zondag weer jagers tegenkomen. Meestal zie je ze slechts in de verte, want ze blijven niet op de paden maar volgen hun honden door het terrein. Voor- en tegenstanders van de jacht zullen het wel nooit eens worden over de vraag of jagen nou wel of niet moet. In ieder geval worden op La Palma geen dieren gefokt om te worden uitgezet voor het plezier van de jagers. Er wordt gejaagd op wilde konijnen, en het is aannemelijk dat het voor de landbouw een probleem zou zijn als de konijnenpopulatie niet in de hand wordt gehouden. Ook wordt er streng toezicht gehouden en vinden er zeer regelmatig controles plaats. Natuurlijk moet de jager een vergunning hebben en ook moeten alle honden geregistreerd zijn en hun inentingen gehad hebben. Wie niet kan aantonen dat hij alles volgens de regels doet kan hoge boetes verwachten. De konijnen gaan onrustige tijden tegemoet. Vanaf de eerste zondag in december krijgen ze rust, dan is het jachtseizoen weer gesloten.

Voetbal in El Mudo

2010-08-23T22:35:00.001+01:00

Tijdens een wandeling bij El Mudo valt me een merkwaardige rechthoek een stuk verderop in het landschap op. Gelukkig ben ik in het gezelschap van enkele Palmeros, zij geven me tekst en uitleg. Het blijkt te gaan om het voetbalveldje van de jeugd, die vroeger natuurlijk zelfs in El Mudo aanwezig was. We wandelen er maar eens heen om het goed te bekijken.
Het is een klein veldje, en erg vlak is het ook niet. Als je een bal neerlegt in de linkerbovenhoek rolt hij er ongetwijfeld via de rechterbenedenhoek af. Maar waarschijnlijk was de bal waarmee de voetballertjes het spelletje destijds speelden ook niet perfect rond zodat het met dat rollen wel meeviel. Ze waren vast dolgelukkig met dit rare veldje. Eerst naar school, daarna helpen op het land of thuis. Maar aan het eind van de dag konden ze de energie die nog over was kwijt in een partijtje voetbal. Blootsvoets, dat dan weer wel, wordt me verteld.

El Mudo

2010-08-19T19:03:00.000+01:00

In betere tijden werd El Mudo, in het noordwesten van La Palma, " El Granero de La Palma" genoemd, de graanschuur van La Palma dus. Niet alleen graan, maar bijvoorbeeld ook aardappelen en groenten werden er verbouwd. Nu is het meer dan 20 jaar geleden dat er voor het laatst iets geoogst werd. Nadat de mensen wegtrokken nam de natuur weer bezit van de grond. De vele terrasmuurtjes en enkele verlaten huisjes herinneren nog aan de tijd dat hier daadwerkelijk mensen woonden en werkten. Het moet een hard bestaan geweest zijn vroeger. Destijds was er geen stromend water, geen stroom, de buitenwereld was slechts te bereiken via ezelspaden. En altijd weer en vooral wind, die hier vrij spel heeft, trotseren. Geen wonder dat de mensen zodra ze de kans kregen ervoor kozen om elders hun geluk te zoeken.

Juan Adalid 4

2010-08-11T01:08:00.000+01:00

Dezelfde dag, dezelfde wandeling in Juan Adalid. Ik probeer de kleuren van de kliffen te fotograferen (wat me maar zelden écht lukt trouwens). Plotseling verschijnt er een stipje in beeld. Een knoeperd van een roofvogel. Hij maakt één slag met zijn vleugels, maar daarna zweeft hij moeiteloos een paar rondjes zonder zijn vleugels nog te bewegen, als om zijn macht en kracht te bewijzen. Dan verdwijnt hij weer, net zo abrupt als hij verscheen. Una águila, zegt Tino, mijn Palmese metgezel. Nou moet ik even goed nadenken; águila, dat is toch een arend? Het kost wat moeite voordat ik begrijp dat Tino waarschijnlijk een águila ratera bedoelt, een buizerd dus. Dat klinkt al minder exotisch, maar toch. Om hem hier boven een berg te zien is toch anders dan in Nederland op een paal langs de snelweg. Twee dagen eerder stonden we in onze eigen tuin oog in oog met een flinke uil (een ransuil, denken we), die op minder dan 3 meter afstand in een boom zat. Dit soort onverwachte ontmoetingen kunnen we wel waarderen.

Juan Adalid 3

2010-08-09T13:27:00.002+01:00

Een zondagse wandeling in Juan Adalid. De zon zien opkomen, genieten van de rust en onder invloed van de stijgende zon de kleuren van alles om je heen langzaam zien veranderen.

Zomeravond

2010-08-07T10:27:00.000+01:00

Gisteren, rond 19.00 uur. We zijn onderweg om een hapje te gaan eten aan het einde van een mooie dag. Het is nog steeds lekker, de zon schijnt en het is 24 graden. We rijden op een hoogte van zo´n 700 meter. Dan zien we ineens bewolking de barranco´s in trekken. De barranco´s vullen zich langzaam maar zeker, alsof iemand ergens een kraan heeft opengedraaid.
Een feest voor de planten en bomen, die zo hun broodnodige water krijgen. Wij zoeken ons terrasje op waar we verder genieten van een goed glas wijn, een lekkere maaltijd en de prachtige avond. Zonder dat het regent wordt de natuur om ons heen voorzien van vers water. Iedereen tevreden.

Prille Liefde

2010-08-03T09:47:00.000+01:00

In Nederland kerven jongverliefden hartjes in bomen. Op La Palma zijn minder bomen die daar geschikt voor zijn. De Pino laat zich niet makkelijk beschrijven en bovendien groeit hij wat hoger op de berg, niet in het dorp waar je geliefde woont. En de drakenboom.... misschien heb je daar te veel respect voor. Maar wie écht verliefd is vindt altijd een oplossing. In dit geval een fraaie oplossing. Zo te zien is de liefde nog geheim, er staan geen namen bij. Maar zíj weet vast wel dat het voor háár bestemd is.

Boomplantdag

2010-08-01T15:46:00.000+01:00

Ook hier op La Palma wordt de natuur af en toe een handje geholpen. Tegen het eind van het schooljaar gaan de leerlingen van de Palmese scholen op pad om onder begeleiding van professionals op de berg wat jong spul aan te planten. Vooral de Tajinaste is erg populair, die bloeit zo mooi en groot. Wandelaars kennen de Tajinaste vast wel.

Ze gaan natuurlijk niet allemaal tegelijk, dat zou te druk worden. Maar iedereen komt aan de beurt, van basisschool tot volwassenenonderwijs. Je hebt een leuke dag, draagt bij aan het natuurbeheer en leert van jongs af aan dat het de moeite waard is om zuinig te zijn op de natuur.

Juan Adalid 2

2010-07-30T18:21:00.000+01:00

Tijdens een wandeling in Juan Adalid blijkt maar weer eens wat een nietige wezentjes mensen eigenlijk zijn.
Op elke foto bevind zich een mens in de natuur. Knap als je ze allemaal vindt zonder de foto´s aan te klikken voor de vergroting.

Horizontale regen

2010-07-29T13:30:00.001+01:00

Een van de belangrijkste redenen dat het noorden van La Palma zo groen is is de "horizontale regen". Hoe dat in zijn werk gaat is soms mooi te zien tijdens een wandeling wat hoger op de berg. Wolken drijven tegen de bergen, en hoewel er uit deze wolken geen regen valt laten ze toch heel wat water achter. De bomen filteren als het ware het water uit de wolken. Dat is dan vaak zo veel water dat het van de bomen druipt. Zo kan het dus gebeuren dat je onder de bomen regen hebt, maar in het open veld niet. Een vreemde gewaarwording voor wie nou juist gewend was om onder een boom te schuilen als het regent.

El Tablado 2

2010-07-28T12:35:00.000+01:00

Tablado is de naam voor de dakbedekking die de oude huizen op La Palma hebben: houten planken. De dorpsnaam El Tablado verwijst dus doodgewoon naar de bouwwijze van de huizen vroeger. Het hout wat hiervoor gebruikt werd, het tea, is het kernhout van de Canarische den, de pino. Omdat het hout zoveel hars bevat is het zeer weerbestendig, er zijn dan ook nog heel wat daken, deuren, kozijnen en vloeren van onbehandeld tea-hout die de tand des tijds hebben doorstaan. En niet alleen in El Tablado. Als we door onze eigen straat in Franceses wandelen zien we al minstens 5 tea-daken. Op huizen die vroeger door hele gezinnen bewoond werden, maar nu niet meer aan de eisen voldoen. In elk geval ziet het er wel erg nostalgisch uit. Daar kan geen pannendak tegenop.

El Tablado

2010-07-27T20:32:00.000+01:00

Gezien op "architectenweb", 24-03-2010:

"Een Noorse noodwoning die na de watersnoodramp van 1953 vanuit Noorwegen naar Nederland kwam, wordt in Raamsdonkveer zorgvuldig gedemonteerd en daarna weer opgebouwd in het Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem. Dat meldde het museum woensdag"

Als het dorp El Tablado zich in Nederland zou bevinden zou het hele dorp in aanmerking komen om verplaatst te worden naar het openluchtmuseum. De tijd lijkt hier te hebben stilgestaan. Helaas heeft dat veel te maken met de leegloop die de vorige eeuw plaatsvond. Er was geen droog brood te verdienen, en vele mensen gingen op zoek naar een beter bestaan. Velen beproefden hun geluk in Venezuela of Cuba maar ook dichterbij kon, als er maar werk was. De meeste huizen bleven wel in bezit van de familie en werden van generatie op generatie doorgegeven. Slechts zelden keerden mensen terug om het oude familiehuis weer te gaan bewonen, het is nog steeds zo dat er elders meer werk is. Veel huizen worden nog wel gebruikt als weekendhuisje, vandaar dat het in de weekenden wat drukker is.
El Tablado heeft nog zo´n 30 inwoners, waarvan het grootste deel al lang van een pensioen geniet. Een wandeling door het dorp is de moeite waard door de pittoreske huisjes, de prachtige uitzichten en de verbazingwekkende rust. En natuurlijk drink je tot besluit wat in het dorpswinkeltje van Rosa, waarvan het interieur nog net zo is als toen de winkel meer dan 80 jaar geleden werd geopend. Een echt museumstuk dus. Rosa vertelt je er graag over!

Gekko

2010-07-26T00:38:00.002+01:00

Ze zijn wel grappig, de gekko´s. Onschuldige diertjes die zich overdag schuilhouden om ´s avonds tevoorschijn te komen en op insectenjacht te gaan. Tijdens onze werkzaamheden verstoren we soms hun dagrust. Vooral de kleintjes zoals op de foto´s zijn erg leuk. Meteen komt het liedje van "Schnappi, das kleine Krokodil" in je op. Maar ook als ze volwassen zijn blijven het koddige beestjes. Even kijken, weer terugzetten en dan weer verder met het werk. Maar nu wel met dat #@#* liedje in je hoofd! Je wordt bedankt, gekko.

Wandelen: Gallegos-Franceses

2010-07-25T11:38:00.004+01:00

Uit "De Gelderlander", 23 juli 2010:

"NIJMEGEN - De 94e editie van de Nijmeegse Vierdaagse heeft een bijzonder laag uitvalpercentage, ondanks de grote groep uitvallers op de eerste dag vanwege de hitte. Van de 39.933 wandelaars die aan de start verschenen dinsdag hebben 36.504 de eindstreep gehaald."

Petje af voor al die vierdaagselopers daar in Nijmegen. Hier op La Palma zou zoiets echt niet kunnen. Niet alleen de hoeveelheid wandelaars zou hier op de smalle paden een probleem zijn, het is bovendien onmogelijk om zo veel kilometers per dag te wandelen. De warmte in juli en de hoogteverschillen (het hele jaar) zorgen er voor dat wandelen hier een heel andere ervaring is dan wandelen in het vlakke Nederland.

Wij houden het op een warme zaterdag dus maar bij een wandelingetje van Gallegos naar Franceses. Niet meer dan 3,5 km, zo´n 1,5 tot 2 uur wandelen. Wij nemen wat extra tijd om onderweg te genieten van de natuur en het uitzicht. We beginnen in Gallegos op een hoogte van zo´n 400 meter, dalen af tot vrijwel zeeniveau om daarna weer te stijgen richting Franceses, waar we thuiskomen op 350 meter hoogte. Weer geen medaille verdiend vandaag, maar wel een pilsje op het terras. We zijn tevreden.

Koeien

2010-07-23T23:30:00.007+01:00

Heb je je ooit afgevraagd wat koeien op La Palma eten? Wij ook niet. Maar feit is natuurlijk wel dat de weilanden hier niet zo sappig zijn als in Nederland. En om kuilgras te bewaren moet je natuurlijk eerst een kuil graven, en dat valt ook niet mee in de rotsbodem hier. Hoe dan ook, wij vonden het nogal apart om tijdens een wandeling in de buurt te zien dat er bananen geserveerd werden. Als je erover nadenkt misschien een logische keus, maar wij hadden het niet bedacht. Dus toch maar eventjes een foto gemaakt. Smakelijk, dames!

Mannen in telefoonpalen

2010-07-22T14:16:00.002+01:00

Al een paar dagen zien we in de buurt mannen in telefoonpalen klimmen. Ze brengen verbeteringen aan en plaatsen versterkers waardoor ons draadloos internet betrouwbaarder zou moeten worden. Op dit moment betekent dat voor ons dat onze internetverbinding in de laagste versnelling staat. We beperken ons voor wat het internet betreft dus maar even tot het lezen van onze mail en het doen van de meest noodzakelijke dingen. Natuurlijk vinden we dat wel lastig, maar ach... Het voelt toch ook wel erg lekker om gewoon te kunnen denken "dan doen we dat wel morgen, of overmorgen, of een andere dag". Eigenlijk één van de belangrijkste redenen om hier te wonen: je niet druk maken en vooral geen haast hebben.

Wij maken nog maar eens een wandelingetje en een gezellig praatje met de monteurs. Goede oefening voor mensen zoals wij, die Spaans toch best wel een moeilijke taal vinden. Misschien dat het daardoor nog wat langer duurt voordat ze klaar zijn, maar ja.... dan maar mañana.

Piscinas de La Fajana 2

2010-07-20T18:26:00.002+01:00

We hebben het al eens eerder gehad over de beroemde zeezwembaden van La Fajana. Met een overzichtsfoto erbij, van boven genomen, oceaan op de achtergrond.... Zoals vrijwel iedereen dat doet. Maar eigenlijk is het misschien wel zo aardig om het ook eens van de andere kant te laten zien. Daarom bij deze: De zwembaden van La Fajana gezien vanuit de zwembaden van La Fajana!

Santa Cruz de La Palma

2010-07-19T10:54:00.003+01:00

Een dagje Santa Cruz is altijd leuk. Wat winkelen, terrasje, lekker eten... En als je door de stad slentert zie je dat bij veel huizen de deuren uitnodigend open staan. "Kijk gerust eens binnen", lijken de bewoners te willen zeggen, "het mag gezien worden". En terecht.

Wandelen: La Zarza-Don Pedro

2010-07-18T11:05:00.000+01:00

Een warme zaterdag, geen verplichtingen... Dan is La Zarza-Don Pedro een goede keus. Een mooie wandeling die ook op zeer warme dagen goed te doen is omdat je vrijwel constant onder een bladerdak loopt dat het zonlicht prachtig filtert en de warmte weert. Je kunt kiezen voor een lange of een korte rondwandeling. De lange versie voert door Don Pedro, waar je meestal meer geiten dan mensen tegenkomt.

Weer en Wind 2

2010-07-17T00:45:00.002+01:00

Maar erosie is niet altijd mooi. Bij Charco Azul donderde de boel in elkaar, waardoor dit voorheen zo mooie zeezwembad er nu zo uitziet. En dat net nu er een nieuw wandelpad was aangelegd van San Andres naar Charco Azul. Dat wandelpad blijft toch wel leuk voor een korte avondwandeling hoor. Niemand raakte gewond toen dit gebeurde, maar waarschijnlijk hebben diverse mensen wel een traantje gelaten....

De uitbater van het restaurantje is inmiddels om de hoek opnieuw begonnen, maar het zwembad is nog niet hersteld. Badgasten kunnen nu terecht op het nieuwe strand bij Puerto Espindola of in de zeezwembaden van La Fajana.

Weer en Wind

2010-07-16T00:10:00.003+01:00

La Palma verandert constant. Het verval is al miljoenen jaren geleden begonnen, meteen na het ontstaan van het eiland. Onder invloed van zon, wind en regen brokkelt het eiland langzaam af. Daardoor komen voorheen onzichtbare zaken aan het licht, zoals boomwortels en mooi gekleurde aardlagen. Tijdens een wandeling in de buurt van Don Pedro vinden we dit plekje, waar de erosie overduidelijk bezig is.

Kleurrijk

2010-07-15T00:15:00.005+01:00

Uit " Tubantia", 30 oktober 2008:

"GEESTEREN - De gemeente Berkelland legt de bewoner van een huis aan de Griemerweg in Geesteren een dwangsom op van 5000 euro, omdat hij de deuren in zijn nieuwe garage niet donkergroen heeft geschilderd, zoals in de bouwvergunning stond.

Zijn huidige deurkleur is dus illegaal. "Legalisatie is niet mogelijk" , aldus de gemeente, die erop wijst dat de man de Woningwet overtreedt. De deuren van de garage moeten op 1 januari 2009 donkergroen zijn, anders moet hij de dwangsom betalen."

Sommige dingen zijn hier toch anders geregeld dan in Nederland (gelukkig). Als we hier in de omgeving rondwandelen zien we witte, blauwe, gele, oranje, groene, rose, bruine en rode huizen (en waarschijnlijk vergeet ik in dit rijtje nog wel een paar kleuren). En dat in alle mogelijke variaties en combinaties. Dat is geen aanleiding om de welstandscommisie (geloof niet eens dat we die hebben) in te schakelen. Integendeel, je gaat je juist afvragen of je eigen huis misschien ook niet eens toe is aan een spannender kleurtje.

Onze overburen hadden ons wel verteld dat hun huis geel geschilderd zou worden. Wij dachten dat het dan wel zo´n pasteltintje zou worden. Maar dat hadden we verkeerd gedacht. Er pronkt nu een prachtig felgeel huis aan de overkant. Mooi hè!

Podenco

2010-07-14T00:16:00.003+01:00

De Podenco is dé jachthond op de Canarische Eilanden. Je komt ze in het jachtseizoen nog wel eens tegen tijdens een wandeling. Erg fotogeniek zijn de meeste niet, maar het zijn wel erg lieve dieren. Ze worden ingezet voor de jacht op konijnen, en er is niets dat ze liever doen dan jagen. Ze worden niet afgericht om de door de jager geschoten prooi te halen, maar jagen echt zelf op konijnen, in groepen van zo´n 4 tot soms wel 20 honden. Africhten is nauwelijks nodig, het zit ze echt in het bloed. Het enige dat ze moeten leren is dat ze de vangst inleveren bij de baas. Als een konijn een hol weet te bereiken wordt een fret gebruikt om het beestje er weer uit te jagen. Het jachtseizoen is van december tot augustus gesloten. In deze maanden hebben de honden dus weinig te doen. Wel worden er wedstrijden en keuringen georganiseerd, en zijn er dagen waarop de honden mogen worden losgelaten. Om weer écht te jagen moeten ze tot augustus wachten...

Juan Adalid

2010-07-13T00:24:00.009+01:00

Juan Adalid ligt in het noordwesten van La Palma. Voor Palmese begrippen is het er redelijk vlak. Vroeger werd hier suikerriet verbouwd, nu gaat de natuur er zijn gang. Alleen te bereiken te voet of met een goede 4WD, dus gegarandeerd rustig. Door de harde wind en het vlakke landschap moet je als plant erg sterk zijn om hier te overleven. Desondanks is de begroeiing heel veelzijdig, met soorten die er net weer even anders uitzien dan op andere delen van het eiland. Zelfs de slakken hebben zich aangepast. Hun huisjes groeien schuin, alsof ze in een windtunnel zijn ontworpen. Juan Adalid is zo bijzonder veelzijdig, dat kunnen we niet in één berichtje laten zien. Hier dus een paar foto´s, maar we komen er nog wel vaker. Wordt vervolgd!

Roque de Los Muchachos

2010-07-12T00:33:00.002+01:00

Op het terrein van het observatorium vind je ook de Roque de Los Muchachos, de rotsformatie op het hoogste punt van La Palma, 2426 meter boven zeeniveau. Van hieruit heb je een adembenemend uitzicht over de Caldera de Taburiente, een van de grootste erosiekraters ter wereld. Op heldere dagen zijn ook de buureilanden Tenerife en La Gomera te zien.

De top is met de auto te bereiken vanuit Santa Cruz de La Palma en vanuit het noorden. De weg slingert zich omhoog en je ziet de aard van de begroeiing veranderen naarmate je stijgt. Dicht bij de top laat je de laatste naaldbomen achter je. Vanaf hier is de begroeiing niet meer zo welig, al weten sommige soorten zich prima te handhaven tussen de rotsen.
Ook als je met de auto gekomen bent leg je de laatste meters naar de top lopend af. Verbaas je over het uitzicht of neem een boek mee, zoek een plekje in de zon en waan je alleen op het dak van La Palma.

Observatorium 2

2010-07-11T01:01:00.002+01:00

Het observatorium ( zie 9 juli) is een van de belangrijkste ter wereld. Engeland en Nederland hebben hier de telescopen William Herschel, Isaac Newton en Jacobus Kasteijn. Noorwegen, Zweden, Finland en Denemarken beheren de Nordic Telescope. De TGN (Galileo) wordt bemand door Italië, de Mercator door België. Tenslotte is er nog de GTC (Gran Telescopo Canario) van Spanje.
Enkele malen per jaar worden open dagen georganiseerd in het observatorium, waarbij geïnteresseerden onder begeleiding van deskundigen worden rondgeleid en ook het interieur van de telescopen kunnen bekijken. Het buitenterrein is vrijwel dagelijks geopend en voor iedereen toegankelijk. Alleen wanneer de weersomstandigheden boven op de berg slecht zijn, bijvoorbeeld bij hevige sneeuwval, wordt de weg naar de top afgesloten.

De Caldera de la Taburiente

2010-07-10T00:38:00.002+01:00

De Caldera de Taburiente is de enorme erosiekrater in het hart van La Palma. Zo uniek dat het gebied van 4.690 hectare al in 1954 tot nationaal park werd uitgeroepen. Bij de verovering van La Palma door de Spanjaarden in de 15e eeuw was de caldera een laatste toevluchtsoord voor de oorspronkelijke bewoners van het eiland, waarvan gevonden rotsinscripties nog steeds getuigen. De caldera was een redelijk veilige schuilplaats, omdat er slechts één toegang was, aan de westzijde. In het zuiden, oosten en noorden waren de steile hoge wanden onneembare hindernissen voor de Spanjaarden. De vele beekjes zorgden voor voldoende vers water. Diezelfde beekjes zorgen er ook nu nog voor dat de caldera een weelderige vegetatie bezit, van reusachtige naaldbomen tot bamboe en varens. In het voorjaar zorgen de vele bloemen voor een kleurrijke omgeving. Voor wandelaars is de Caldera de Taburiente een waar paradijs. Vele kilometers wandelpad slingeren zich langs de hellingen, genoeg om dagenlang te kunnen lopen zonder iemand tegen te komen.

Het observatorium

2010-07-09T07:32:00.002+01:00

De wegen op La Palma zijn ´s avonds slechts spaarzaam verlicht, met name in het noorden. Dit heeft te maken met het observatorium dat zich boven op het eiland bevindt. Het observatorium is op La Palma gebouwd vanwege onder andere de afgelegen ligging en het feit dat deze lokatie het grootste deel van het jaar boven de wolken ligt. Dit is een van de beste plaatsen ter wereld om sterren te bekijken.
Lichtvervuiling wordt hier tegengegaan om het de wetenschappers mogelijk te maken hun werk goed te doen. Niet alleen fijn voor de astronomen in het observatorium, maar ook voor de toeristen en de Palmeros, want daardoor kunnen we hier de mooiste sterrenhemels zien. (Photo courtesy of the Isaac Newton Group of Telescopes, La Palma)

Los Tilos

2010-07-08T00:10:00.001+01:00

Vlak bij San Andres y Sauces, in het noordoosten van het eiland, vinden we Los Tilos. Los Tilos is een laurisilva-bos met naast laurierbomen onder andere linden en reusachtige varens. Verschillende soorten die je hier ziet zijn elders op de wereld al miljoenen jaren geleden uitgestorven en komen nu alleen nog voor op La Palma en de andere eilanden van Macaronesië. Tijdens een wandeling kom je langs beekjes met watervalletjes terwijl je om je heen nieuwsgierige Canarische vinken en andere vogels hoort en ziet. Het gebied is in 1983 door Unesco tot Biosfeer Reservaat verklaard. Dit is een van de weinige gebieden op La Palma waar je vanwege de weelderige begroeiïng tijdens een wandeling de oceaan nauwelijks meer kunt waarnemen. Er zijn diverse wandelroutes, die in lengte variëren. Van hieruit is ook " Marcos y Corderos ", een geliefde wandelroute met tunnels, beekjes en watervalletjes te bereiken. In het bos staat een "centro de visitantes", waar je informatie kunt vinden over de flora en fauna in het noordoosten van La Palma. Verder is er een uitzichtpunt, een restaurant en een picknickplaats.

Piscinas de La Fajana

2010-07-07T01:43:00.003+01:00

In het noordoosten van het eiland, 20 minuten rijden vanaf Los Castros, (al kun je ook wandelen via een van de mooie wandelroutes) zijn de zwembaden van La Fajana te vinden. Hier zwemmen is een belevenis op zich. De baden zijn door rotsen afgescheiden van de zee. De donderende branding is echter wel constant te horen en te zien. Bij hoog water overspoelen de golven het grootste bad, waardoor een natuurlijk golfslagbad ontstaat. Als de branding rustig is kan er ook achter de rotsen in de oceaan gezwommen en gesnorkeld worden. Er zijn diverse baden, waaronder ook een kinderbad en een bad voor ouderen en mindervaliden, alle baden zijn gevuld met zeewater. Verder zijn er kleedhokjes, toiletten, douches en terrassen waar je van de zon kunt genieten of een schaduwplekje kunt opzoeken onder een boom. Voor een drankje of hapje is er het terras van het restaurant met uitzicht over de baden en de oceaan. Hier kun je nagenieten, terwijl de bezoekers een voor een het zwembad verlaten, de avond valt en je uiteindelijk alleen nog de branding hoort en de maan ziet opkomen boven de oceaan....

Bajada 2010

2010-07-06T10:16:00.010+01:00

Terwijl in Nederland bijna iedereen vol is van het voetbal in Zuid-Afrika staat het leven hier op La Palma in het teken van de "Bajada de La Virgen de Las Nieves". Nog iets unieker dan een WK-voetbal, het gebeurt namelijk maar eens in de 5 jaar. Een wandeling door Santa Cruz biedt vandaag een andere aanblik dan op een normale doordeweekse dag.

Wie meer wil weten over de historie van dit feest en het overvolle programma kan op de titel van dit bericht klikken om naar de website van de feesten te gaan. Wij volstaan met foto´s:

De feesten zijn al enige tijd bezig, maar de officiële start is 4 juli. Dan wordt de troon van La Virgen vanuit het kleine kerkje " Real Santuario Insular de Nuestra Señora de Las Nieves" naar de kerk in Santa Cruz de La Palma gebracht.

De stad is versierd en alle huizen zijn voor de gelegenheid opgeschilderd.
De troon wordt gedemonteerd en te voet in optocht naar beneden gebracht. Alle regio´s van La Palma, maar ook van de andere eilanden, hebben groepen van muzikanten en dansers die al musicerend en dansend meelopen. Vrijwel iedereen is uitgedost in klederdracht.

Veel mensen doen hun best om de onderdelen van de troon aan te raken. De katholieke kerk hoort hier nog echt bij het dagelijkse leven en is zeer invloedrijk.
Een beetje vreemd voor nuchtere Hollanders, deze mengeling van kerk, cultuur en uitbundige feestvreugde. Maar we krijgen er wel een erg goed gevoel bij.

We hebben de afgelopen jaren hier natuurlijk al meer feesten meegemaakt, en vrijwel altijd is de kerk daar ook bij betrokken. Daaraan zijn we inmiddels dus wel gewend, maar toch: om te zien dat jong en oud meedoet, zich inspant en het een hele eer vindt om mee te mógen doen, dat blijft apart.
Ondanks alle kanttekeningen die we erbij kunnen plaatsen lijkt de kerk toch wel een erg positieve invloed te hebben op de samenleving hier.
Hmmm.... nooit gedacht dat ik dat nog eens zou zeggen, of zelfs opschrijven en publiceren op het internet!

Als alle onderdelen in de kerk zijn, ´s avonds om een uur of elf, begint het FIESTA!

Over twee weken wordt het beeldje van La Virgen in processie naar beneden gebracht. Ondertussen gaan de feesten door.

Sensatie

2010-07-05T15:11:00.035+01:00

La Palma is een en al sensatie. Bijvoorbeeld de schitterende vergezichten, vanaf iedere plek weer verrassend anders . De diversiteit aan landschappen; zwarte lavavelden, naaldbossen, rotspartijen in alle denkbare kleuren, vulkaankraters, beekjes, drakenbomen, zwarte zandstranden. Maar ook de veranderingen die de bewoners door de eeuwen heen hebben aangebracht; stapelmuurtjes tegen de berghellingen, bananenplantages, pittoreske dorpjes, zoutpannen... Het gaat te ver om alles op te noemen, bovendien is het natuurlijk veel spannender en mooier om het zelf te zien en te ervaren, bijvoorbeeld tijdens één van de mooie wandelingen die er te maken zijn.

La Palma is een wandeleiland bij uitstek. Wandelpaden voeren van het uiterste zuiden tot het noordelijkste plekje van La Palma, van de zwarte zandstranden tot de " Roque de Los Muchachos" op 2426 meter hoogte.Een andere naam van La Palma is ook " La Isla Verde", het groene eiland. Maar La Palma heeft veel meer kleuren in huis: bruine vulkaankraters, dieprode aarde, de zee die varieert van grijs tot diepblauw met sneeuwwitte koppen in de branding. En natuurlijk de bloemen en planten, van velden met klaprozen tot boomgaarden vol bloeiende amandelbomen. Een overvloed aan kleuren en geuren.

Het noorden, waar zich onze finca bevindt, is het meest ongerepte gebied (of heet dat "het minst gerept"?). Electriciteit werd hier geïntroduceerd in de jaren zeventig van de vorige eeuw, de meeste wegen waren toen nog niet meer dan paden. De laatste jaren zijn de wegen verbeterd, waardoor Franceses nu vanaf het vliegveld in 1¼ uur bereikbaar is . Desondanks heeft het gebied zijn charme en zijn rust behouden. De laatste 15 kilometer kronkelt de weg door ravijnen (barranco´s) en over bergruggen en kom je weinig verkeer tegen. Het uitzicht, rechts de oceaan, links de bergen en barranco´s, is geweldig. Blijf wel goed op de weg letten, de kans dat je een kudde geiten tegenkomt is altijd aanwezig.